Wednesday, February 4, 2026

Sedikit Penulisan Sebelum Besok...


 Seperti Mana Yang Pernah Aku Tulis Sebelum ni.
Aku Adalah Seseorang Yang Dilahirkan Dan Hidup Dengan Penuh Kasih Sayang
Aku Tak Biasa Rasa Sendiri. Dan Aku Tak Biasa Di Diamkan.
Tapi, Berjalanya Waktu. Banyak Perkara Yang Berubah Seiringnya Suasana
Tapi..
Sebenarnya, Sunyi Mengajar Kita Menjadi Lebih Dewasa
Dan Bila Semakin Menerokai Hidup
Kita Akan Lebih Memilih Siapa Yang Berhak Dan Tidak Berhak Untuk Bersama-sama Menjadi Sebahagian Daripada Hidup Kita.
Bila Dah Semakin Berusia
Kita Lebih Kenal Siapa Yang Berpura-pura Menjadi Teman
Atau Siapa Yang Ikhlas Terus Menemani kita
Kadang, kita Bukan Ego
Cuma Kita Lebih Memilih Untuk Menjaga Hati
Supaya Emosi Kita Lebih Waras
Cuma, Bila kita Dah Terbiasa Dengan Seseorang Yang Selalu Ada
Dan Bila Waktu Meminta Kita Untuk Belajar Melepaskan
Hati Akan Terasa Sangat Berat
Tapi, Tiap Pertemuan Dan Peristiwa
Bukanlah Sia-sia
Ada Sesuatu Yang Harus kita Ambil Hikmah Dan Berlapang Dada
Aku Bukanlah Perempuan Yang Tidak Matang
Aku Matang Ketika Belum Waktunya
Dan Aku Mengalami Pelbagai Peristiwa 
Yang Meminta Aku Menjadi Lebih Dewasa
Cuma, Ada Ketikanya
Kita Ingin Menjadi Anak Kecil
Agar Fikiran Kita Kosong Dan Lapang
Dan Kadang-kadang Air Mata Juga Takkan Mampu Memujuk Hati
Dan kerana Itu, Apabila Buat Sesuatu
Aku Akan Buat Sampai Jadi
Walaupun, Waktu tu. Tiada Seorang Pun Yang Menyokong Aku
Kerana, Aku Dah Terbiasa Dengan Kerasnya Hidup
Jadi, ketika Sesiapa Sahaja Memilih
Untuk Pergi Menjauh
Pergilah..
Aku Adalah Serangkai Jiwa Yang Apabila Dibiarkan
Akan Hilang Perlahan-lahan
Dan Takkan Kembali
Aku Bukan Sejenis Jiwa Yang Apabila Hilang
Aku Akan Merayu Untuk Di Kasihani
Aku Adalah Jiwa Yang Pernah
Menjalani Kerasnya Beberapa Kegagalan
Dan Tak Mungkin Aku Biarkan Diri Aku Hidup Dijiwa Yang Tidak Memilih Aku Untuk Di Pertahankan.
Dan Sebenarnya.. Aku Rasa GELI Dengan Ayat Di Atas
Terasa Dah Tua Sangat Untuk Melayani Ayat-ayat Songsang Macam ni.
Muahahahahahahaha.. Bye.. πŸ’

Tuesday, February 3, 2026

Kosong..


Hari Ni Mengalami Sakit Kepala Yang Kritikal
Kedai Tak Pergi. Aku Baring Seharian 😟
Dan Tiba2 Aku Rasa, Seronoknya Jadi Seorang Aku 😁
Beberapa Bulan Ni Ada Beberapa Perkara Yang Banyak Buat Aku Berfikir
Samada Allah Nak Tegur Aku. Atau Mungkin Allah Nak Aku Bersedia Dalam Menerima Sesuatu.
Awal 2025 Berat Aku 60kg.Awal 2026 Berat Aku 45kgπŸ˜…
10 Tahun Aku Cuba Diet. Tak Pernah Berjaya.
Dan Tiba2 Sekarang Berat Aku Turun Mendadak.
Aku Tak Rasa Sebab Aku Diet.
Cuma, Kepala Aku Agak Berat
Dan Aku Jadi Tak Lalu Makan.
Aku Masih Tak Pasti Sebab Apa
Tapi Jiwa Aku Rasa Kosong
Dan Setiap Apa Yang Berlaku
Aku Hanya Menjalani
Menjadi Seseorang Yang Menerima Segalanya Dengan Baik.
Walaupun, Satu Perkara
Bila Kita Cuba Paksakan
Akan Jadi Barah Yang Merebak
Hanya Saja Aku Masih Mampu Melawan
Dan Sekarang, Aku Kembali Pada Masalah Susah Nak Tidur 😞
Aku Harap. Suatu Hari Nanti Aku Akan Stop Menulis Dekat Sini
Entah la, Menulis Dekat Sini
Buat Aku Rasa Macam Sedang Bersembang Dengan Seseorang
Walaupun Blog ni Dah Takde Pembaca dan Dah MATI. πŸ˜€
Dan Bila Aku Dah Selesai Merapu Dekat Sini. Aku Lega. πŸ’¦
Kadang2 Kita Terpaksa Ada
Walaupun Jiwa Kita Dah Terbang Jauh

Monday, February 2, 2026

Jalan je lah..


 Sejak Akhir-Akhir Ni 
Selalu Pukul 7 Aku Dah Gerak Balik Rumah
Sekarang, Aku Stay Dulu Dekat Kedai Sampai Pukul 9.
Habis Isyak Aku Gerak Balik
Ada Satu Masa
Rasa Nak Tenangkan Diri Dari Semua Orang
Dan Mungkin Kedai Sunyi
Aku Rasa Ada Banyak Masa Untuk Aku Berfikir
Aku Dalam Tempoh Bertenang
Taknak Terlalu Keras Dengan Diri Aku Sendiri
Dan Buat Masa ni Aku Tengah Bagi Peluang Pada Diri Aku 
Untuk Lihat Semuanya Semula
Nilai Dengan Baik
Bagi Peluang Pada Keadaan
Aku Sangat Berusaha
Untuk Lebih Positif
Untuk Berlapang Dada
Aku Sedang Belajar Kembali Menjadi Versi Yang Lebih Slow
Belajar Menerima Semuanya Dengan Baik
Tapi, Jika Keadaan Berulang
Dan Mentel Aku Kembali Down
Aku Rasa Untuk Ke Berapa Kali ni
Mungkin Susah Untuk Aku Maafkan
Dan Aku Sendiri Tak Berani
Untuk Katakan
Apa Akan Jadi Waktu tu
Cuma Buat Masa ni
Aku Hanya Pujuk Hati
"Sabar.. Terus.. Kuat.. Jangan Mengalah.."
Bila Satu Masa Rasa Macam Letih Sangat
Menangislah..
Lepas tu OKEY.. Perempuankan..
Cuma, Satu Perkara Yang Aku Kurang faham
Kenapa Orang Taknak Belajar Dari Kesilapankan
Keadaan Tu Masih Sama
Cuma Mungkin Diam Yang Menyelamatkan Keadaan
Tapi Tulah, Jalani Sahaja..
Nak Mengadu Kat MAK
Mak Dah Takde. 😒
Nak Mengadu Dekat Kakak
Aib Pulak.
Tak Teng Tuang... 
Kadang-Kadang Minda Kanak-Kanak Datang
Macam Nilah..
Hakikatnya.
Hanya Ingin Rasa Lega..

Merepek Je Lebih..


Hidup ni Kadang- Kadang Tak Selalu Baik Dengan Kita
Kadang Dia Datang dengan Ujian Yang Kita Sendiri Tak Mampu Pun Kita Nak Hadap
Tapi Kadang Dia Datang Dengan Perkara Baik Yang Buat Kita Tersenyum Sepanjang Hari
Kalau Satu Waktu Dulu.
Aku Adalah Seseorang Yang Happy Person
Yang Suka Berkawan Dengan Semua Orang
Tapi, Bila Semakin Banyak Kenal orang
Ada Sesuatu Yang Buatkan Aku Lebih Memilih Untuk Berkawan
Dulu, Datanglah Siapa Pun.
Aku Welcome Je. Sekarang Pun Masih Mengalu2kan
Cuma Tak Semua Aku Izinkan Untuk Masuk Penuh Dalam Kehidupan aku.
Apetah lagi, Kalau Orang Yang Tak Beradab
Insyaallah. Cukup Sekali Dia Palau Msg Aku
Untuk kali kedua aku Seen Sahaja. πŸ˜‡
Mungkin Aku Dah Tuakan.
Jadi, Aku Dah Malas Nak Layan Drama
Lagi Satu..
Aku Sangat Takut Berada Dalam Negatif Vibe
Sebab Dia akan Buat Mood Aku Spoil Sepanjang Hari
Dan Aku Ada Satu Instinct Yang Mana Bila aku 
"Berjumpa Orang Baru."
Bila Orang Tu Baik Aku akan Sangat Selesa Dan Aku boleh Acting Sebagai Keluarga
Tapi Bila orang TU Bawa Negatif Vibe.
Aku Jadi Tak boleh Nak Sembang
Aku Akan Terpaku. πŸ˜‚
Macam tu Juga Kalau Masuk Rumah 
Bila Rumah Tu Baik. Bila Masuk, Rasa Sejuk Dan Selesa
Dan Aku Rasa Rumah Tu Terang Dan Tenang
Tapi Bila Rumah Yang Vibe Lain Sikit
Aku Akan Rasa Rumah Tu Terlalu Seram Dan Aku Tak Selesa
Bukan Berhantu. ea
Tapi Tenang Tu Takde. 
Kesimpulannya Aku Dah Tua la kot
Aku Lebih Memilih Untuk Jarang Berkumpul sangat
Bukan Orang Lain Tak baik
Semua Orang Baik.
Cuma Mungkin Aku Dah Berumur
Tapi Sesiapa Pun Yang Datang
Aku Tetap Bagi Layanan Yang Terbaik
Entah Apa Yang Aku Merepek
Sekarang Aku Dah Kurang Buat Status Wsup, tiktok Atau fb
Jadi Kepala aku Agak Ting Tong
Biarlah Aku Menulis. 😎
Supaya Kepala Aku Kosong
Kadang2 Aku Rasa aku ni introvert
Kadang Aku rasa, Aku ni Hyper
ahhh.. kelirulah dengan Diri Sendiri😈





Hurmmm....

Sekarang Pukul 3 Pagi.
Rasa Macam Nak Menulis Sesuatu
Entahlah, Mungkin Malam ni Aku Tersentuh Sedikit Tentang Satu Setuasi
Yang Membuatkan Aku Rasa Nak Menulis Sesuatu
Macam Ni lah ea.. Aku nie..
 Adalah Seseorang Yang Hidup Dipenuhi Kasih Sayang
Samada Dari adik beradik. Anak2 buah Atau dari kawan2.
Alhamdulillah, 
Allah Sentiasa Bagi Aku dikelilingi Dengan org baik dan Kasih syg yang MAX
Jadi, Disebabkan tu. Aku Memang Akan selalu Sangka baik Dengan Sesiapa Pun
Sebab tu, Aku Tak Biasa Dengan Orang Yang Kasar
Jiwa Aku Akan Menolak
Cuma.. Selepas Arwah Abah Dan Mak Meninggal
Aku Melalui Satu Setuasi Yang Sangat Jauh Dari Pemikiran Aku
Satu Setuasi Yang Mana Aku Rasa 
Allah Nak uji
"Kau Rasa Hidup Kau Penuh dengan Kasih Sayangkan. Sekarang Aku Nak Uji Kau Dengan SATU PERISTIWA Yang Akan Buat Kau berfikir Panjang"
Aku Sedihlah..
Sekarang. Aku Ada Satu Rasa
Yang Mana Aku Jadi Takut
Takut Dengan Setuasi Yang Berlaku
Sampai Satu Masa
Aku Rasa
"Apa ni? Apa Sebenarnya Yang berlaku?"
Entahlah..
Betullah tu, Nak tau Bagaimana Sebuah Keluarga tu ampuh atau tidak
Lihatlah, Ketika Kedua Ibu Bapa Dah Takde. 😒
Macam Mana ea Aku Nak Explain
Ada Satu Tempat Atau Seseorang Yang Kau Akan Rasa
"Ini Rumah. Inilah Dia Seseorang Yang Akan Selalu Tersenyum Bila Aku Datang. Yang Ketika Aku Dalam Keadaan Apa pun. Dia Tetap akan Ada Disebelah aku. Yang Akan Buat Jiwa Tenang Dan Takde Rasa Takut."
Benda Tu Hilang. Aku Nak Balik
Tapi Aku Tak tahu Mana Rumah tu. 😒
Hurmmm.. 
Aku Takleh Accept Apa Yang Berlaku Sekarang.
Jiwa Aku yang Dipenuhi Kasih Sayang
Mula Jadi Celaru
Memang Aku Dah 39 Tahun
Tapi Jiwa Aku Masih Aku. 
Aku Tak Suka Setuasi ni
Okeylah, Dah Terlalu Malam Untuk Aku Layan Jiwa
Semoga Satu Hari Nanti Allah Selesaikan Semua ni Dengan Baik.

Sunday, February 1, 2026

Cukuplah kot..


 "Ibu Masih Main Game ni? Ni Game Budak-budak Ibu?"πŸ˜‚

Aku Tak tahu la ea. Samada aku Dah Semakin Tenang
Atau Aku Dah Penat.
Aku Dah Malas Nak Ambil Tahu
Aku Duduk Di Tempat Yang Aku Harus Duduk
Aku Dah Tak Minta Untuk Faham
Aku Dah Tak minta Untuk Ada
Aku Dah Tak Minta Apa-Apa
Sekarang ni, Aku Cuma Nak Jadi Rasional
Aku PENAT 
Sampai Satu Waktu
"Lantaklah, Aku Malas nak Pikir. " 
Aku Nak Enjoy Sekarang Dengan Hidup Aku
Aku Rasa, Aku Terlalu Comel Untuk Selalu Rasa Dikecewa. Muhahahaha. 
Sekarang ni, Aku Pergi Kedai, Balik Kedai
Balik Rumah. Selesaikan Apa Yang Patut.
Lepas tu, Layan Game
Orang Call Aku Angkat
Org Msg Aku jawab
Taknak Call? Taknak Msg?
Its Okey. Don't Waste Your Time Bebbb.
Do Something Right For Your Life
Kita Berhak Tentukan Apa Yang Terbaik
Dan Juga Siapa Yang Layak Untuk Ada Dan Takde Dalam Hidup Kita
Untuk Aku..
Cukuplah kot apa yang Berlaku
Aku rasa, Aku Takdelah Teruk Sangat
Untuk Biarkan Orang Pijak Maruah Aku
Dan aku bukanlah mcam heroin Dalam Drama
Yang Bila Orang Main2kan. Aku Diam.
Aku Adalah Jiwa Yang Berkembang
Orang Buat Aku Macam Sampah
Aku Gerak
Takde Maknanya aku Nak Jadi 
"Sentiasa Cool"
Orang Stay. Aku jaga
Orang pergi, Aku Tak kejar
Hidup ni simple je.
Cuma, nak move on tu Yang Payah πŸ˜‚
Buat Masa ni
Aku ambil sikap 
"Tak Ambil Tahu apa2."
Dah Tak Cari
Dan Anggap Jelah Aku dah Mati
Cuma, Tolong Jangan Masuk Dalam Lingkaran Hidup aku lagi
Jangan Sesekali YA.
Untuk Perjalanan Hidup Aku
Aku Percaya, Allah akan Tentukan yang paling Baik
yang Selebihnya. Biar aku Sembuh Sendiri
Dan aku tahu, Aku Boleh Pulih. 
Cuma Ambil Sedikit Masa
Bila Blog ni Senyap
Maka, Aku dah Pulih Sepenuhnya..

Wait ya..


 Sampai Rumah..
Baring Atas Katil
Tengok Kipas Berpusing Pun Kepala aku Sakit  πŸ˜‡
Hari ni Satu Perkataan Yang buat aku happy
Dayana Datang Peluk, Cium aku.
"Mkasih Ye bu, Masakan Sambal Sotong." Alahai..
And Nuqman pula.
Dia Call. "Maaf Ye bu, Tadi Adik Marah ibu." 😏
Urmmm.. Sebagai Insan Yang Allah bagi macam-macam Nikmat
Tak Layak Rasanya Untuk Aku Rasa Kecewa
Tapi. Aku Manusia Biasakan
Walaupun Pada Raut Wajah 
Tak pernah sekali aku Tunjukkan
Tapi Dalam hati
Gelodaknya Hanya Allah Yang tahu
Apa Sebenarnya Masalah aku? πŸ˜‚
Aku Cuma Nak Menulis
Yang Selebihnya Biarlah Jadi Rahsia Antara Aku dan Allah.
Macam nilah aku dari dulu
akan ada sekeping buku untuk aku menulis Rutin harian
bila Dunia semakin up to date
Maka, Sinilah aku corat coret selama 17 tahun. πŸ˜•
Adakah ada seseorang yang perlu aku salahkan?
Bila aku kembali menulis? πŸ˜‚
Mungkin. 
Aku akui, Sekarang aku mungkin nampak macam Bodoh 
Nampak Lemah. dan Berpotensi Untuk Di sekeh kepala
Tapi, 39 tahun ni. Alhamdulillah
Allah bagi Aku jiwa Yang kuat
Aku Cuma Perlukan Sikit Masa lagi Untuk lebih Tenang
Insyaallah Bila Semua Dah kembali Macam Biasa
Jangankan Ribut. Angin Sentuh Rambut aku pun
Aku jentik je.. πŸ˜‚
Orait.. Time To Rest
For My problem
Wait Ya sayang
Tunggu aku Jadi kuat πŸ’ͺ

Saturday, January 31, 2026

Masih...


 Ya.. Akulah Tu..
Perempuan Yang Tengah Stuck Dalam Fikiran Sendiri
Tak Selesai-Selesai πŸ‘Œ
Balik Kedai. Terus Pergi Secret Resepi
Makan Sorang. Aku Rasa Budak2 tu Mesti Dah Kenal Aku
Tiap2 Minggu Layan Makan Sorang2.
Mesti Depa Cakap, Lonely Gile Hidup Kakak ni πŸ˜‚
Sorry la dik. Akak Bukan Lonely
Tapi Ada Satu Masa.
Akak Suka layan Jiwa πŸ˜…
Aku Rasa, Hanya kopi Yang boleh Faham Jiwa Celaru aku. πŸ˜—
Setiap orang Ada Cara yang Berbeza Untuk Rawat Diri
Untuk Aku, Bila Kepala aku Terlalu Berserabut Dengan Semua Benda
Aku Perlukan Masa Bersendiri
Berfikir.. Berfikir... Berfikir..
Sampai Aku tak tahu aku Pikir apa..πŸ˜‡
Buat Masa ni aku cuba berdamai dengan keadaan
Paksa Diri untuk Terus TETAP 
Walaupun, Sebenarnya aku dah tak mampu
Kepala aku Rasa nak Meletup. πŸ’ͺ
Tapi, Hidup bukan Cerita Soal Aku sorang
Tapi berkait dengan Ramai orang
Orang kata.. Biar kita Menahan beratnya batu
Daripada kita Melihat orang lain sakit dilempar batu
Aku Cuma kosongkan kepala
Lapangkan dada
dan Action Ibarat semua baik-baik saja
Itu jelah yang mampu aku lakukan
Tapi, andai satu hari nanti
aku di cabar dengan perkara yang sama
Mungkin aku dah tak Sebaik sekarang
Dalam diri aku
Ada luka yang sangat-sangat dalam
Yang aku sendiri tak mampu dah nak rawat
Tapi aku biarkan dia sentiasa Stabil
Aku bagi peluang pada diri aku
Untuk RELAX.
Insyaallah. Semua akan Baik-baik Sahaja. πŸ’–
Suatu Hari nanti bila blog ni senyap
ada dua kemungkinan sahaja
Samada aku dah cukupp tenang
atau aku dah mati.. πŸ’€

Tuesday, January 27, 2026

Hanya Ingin Lega..


 Setiap Peristiwa Yang Singgah Dalam Hidup aku
Samada Yang Buat Aku Tersenyum Atau Menangis
Tak Pernah Lagi Aku Pinjam Bahu Sesiapa Untuk Bersandar
Melainkan Tempat Pengaduan Aku Adalah 100% Kepada Allah
Sesesak Mana Pun Dada Aku
Aku Hanya Bertanya Pada Allah
"Kenapa Allah?" Dan Saat Aku Betul-betul Tak Mampu
Aku Hanya Minta Allah Bagi Aku Jalan keluar Yang Paling Baik.
Dan Aku Adalah Penangis Yang Paling Tegar
Tapi Bukan Depan Orang.
Hanya Ketika Waktu Aku Bersendirian
Waktu tu, Aku Adalah baby 😎
Kalau Aku Bercerita Sekali pun dengan orang lain
Hanya sipi-sipi untuk Legakan hati
Bukan keseluruhan
Sebab, Aku Tak Percayakan Sesiapa
Bagi aku, Hati Manusia Ibarat Cuaca
Bila-bila Masa akan berubah
Bercerita Pada orang yang salah
Akhir nanti..
Aku Yang Bemasalah
Dalam Hidup ni
Aku Hanya Percaya satu
Tiap Ujian Yang Datang
Pasti Ada hikmah
Yang Memberi adalah Allah
Yang Menyelesaikan Juga Adalah Dia
Tapi Sebagai Insan Yang Normal
Aku Tak lari Dari Rasa Tak keruan
Ubat Aku hanya Menulis
AND aku LEGA..
Cuma.. Aku Masih Terbelengu
Dalam Rangka Yang Masih Belum Selesai
Samada Aku perlu Terus lalui
Atau Mungkin Aku Perlu Angkat Tangan
Dan Mohon Maaf Pada Semua Orang
Aku dah Istikharoh
Hanya Aku Belum Temukan Jawapan
Aku Adalah Jiwa Yang lembut
Tapi Ketika Aku Rasa
Jiwa Aku Di ajar Untuk Terlalu Bertahan
Aku Akan Jadi JIWA YANG GILA
Dan Ketika waktu tu Tiba
Takde Satu Suara pun Yang Mampu Menghalang Aku untuk buat Keputusan
Cuma Waktu ini..
Biar Takdir Menulis Dengan Baik

Monday, January 26, 2026

Semua akan Baik-Baik..

 


Hari ni, Dada Rasa Berat
Sedih Yang Hanya Allah Saja Yang Tahu
Untuk Beberapa Waktu ni
Aku Rasa Sedih Yang Melampau
Sambil Drive
Menitik-nitik Air Mata
Bodoh Rasa... πŸ˜–
Apa Yang Mampu Aku Lakukan
Lepas Solat
Mengadu Puas-Puas Pada Allah
Selesaikan Apa Yang Membelengu Jiwa Aku
Dan Ada Satu Masa
Aku Tak Mampu Bersuara
Aku Hanya Mampu Menangis Atas Sejadah
Dan Minta Allah Bagi Jalan Keluar
Dan Pada Masa Yang Sama
Aku Masih Menjalani
Hari-hari aku Sebagai Isteri,Ibu Dan Bsnes Women
Dan Yang Selebihnya
Aku Tak Mampu berfikir Lebih Keras
Aku takut Klo Aku Press
Tekanan Pecah πŸ˜‚
Apa Yang Pasti..
Ini Hanyalah Ujian Kecil Sebagai Hamba
Takkan Jiwa Yang kuat Menjadi Master 😎
Kalau Tak Lalui Badai dan Taufan Kehidupan
Insyaallah Semua Akan Baik-baik Saja..πŸ‘Œ





Sunday, January 25, 2026

Kerana Aku Suka Menulis..


 Tetap Santai
Walaupun, Mental aku Di Hentam
Tetap Berjalan
Walaupun, Kuat Untuk Berhenti
Terus Bertahan
Walaupun, Emosi Semakin Melemah
Bukan Tidak Mampu Membuat Keputusan
Hanya Saja, Keputusan Itu Terlalu Berat Untuk Di Putuskan
Tapi, Kerana Aku Suka Menulis
Jadi, Biarlah Porak Peranda Fikiran Aku Hari ni
Menjadi Satu Kenangan Untuk Aku Singgah Suatu Hari Nanti

Sedikit Penulisan Sebelum Besok...

 Seperti Mana Yang Pernah Aku Tulis Sebelum ni. Aku Adalah Seseorang Yang Dilahirkan Dan Hidup Dengan Penuh Kasih Sayang Aku Tak Biasa Rasa ...